We leven in een tijd waarin technologie zich razendsnel ontwikkelt. AI-systemen worden elke maand beter.
Zorgtechnologie wordt slimmer en software intuïtiever. En toch… als ik bij teams in de zorg en bij leidinggevenden de adoptiecurve van Rogers uitleg, krijg ik na hun teamanalyse nog steeds vrijwel dezelfde verdeling als Rogers weergaf in het model in 1962.
Je zou denken dat – naarmate technologie een grotere plek inneemt in ons leven – het ook normaler wordt. Dat we er sneller in meegaan. Dat we gewend raken aan innovaties in ons werk. Ik deed er onderzoek naar eind vorig jaar in een ziekenhuis en dat bleek niet het geval. De uitkomst? Weer dezelfde boogvorm als de Waalbrug van Nijmegen. Oftewel: een kleine groep enthousiastelingen; een grote middengroep die afwacht; een stevige staart die liever vasthoudt aan het oude. De groep die veel tijd nodig heeft bij veranderingen, slinkt niet. Hoe kan dat?
Dit artikel is gepubliceerd via ICT&health, het officiële platform voor zorgtransformatie. Lees het volledige artikel via: De adoptiecurve beweegt niet mee.
Of lees het artikel via deze PDF.
Ook advies krijgen over zo’n aanpak op maat? We denken graag met je mee!
