Wat als je polimedewerker tegen iedere patiënt met een grijze haar aan de balie zegt: “Zal ik dit formulier voor u klaar zetten in onze digitale thuismonitoringstool of….(begripvol knikkend) zal ik het even voor u printen?”

Digitalisering in de zorg. Iedereen is het erover eens dat het nodig is. Maar hoe zorg je ervoor dat zorgprofessionals het ook daadwerkelijk gáán doen? Dat was precies de vraag waarmee een ziekenhuis bij ons aanklopte.

Samen met Ontwerpwerk mochten wij vanuit Buro StrakZ aan de slag met een mooie uitdaging: thuismonitoring opschalen op een niet technische manier met een ludieke aanpak.

Het ambitieuze en bevlogen ziekenhuis had de technologie al op orde. Het Virtueel Zorgcentrum stond, de zorgpaden waren ingericht en de data waren beschikbaar. Toch bleef het gebruik van thuismonitoring in sommige afdelingen achter.

Herkenbaar? Zeker. Want in vrijwel elke zorgorganisatie zien we hetzelfde patroon:

  • Zelfs als de technologie werkt,
  • Zelfs als de businesscase klopt,
  • Vinden mensen het soms moeilijk om dit technologie te hanteren
  • en blijft het nieuwe gewenste gedrag achter.

En nee, dat los je niet op met nóg een instructie of een intranetbericht.

Onze aanpak startte daarom bij competenties en gedrag. Wat denken zorgprofessionals? Wat voelen ze? Wat vinden ze lastig, onduidelijk of spannend? En vooral: wat helpt volgens hen bij collega’s om wél in beweging te komen, ondanks volle agenda’s en hoge werkdruk?

We interviewden andere ziekenhuizen om naar hun succesfactoren te vragen. We organiseerden brainstorms, en gingen in gesprek met verpleegkundigen, artsen en teammanagers. Niet om hen te overtuigen, maar om te luisteren. Die inzichten en hun ideeën over wat wel werkt vormden de basis voor alles wat daarna kwam.

Van analyse naar actie: zichtbaar, tastbaar en leuk

Samen met Ontwerpwerk vertaalden we die gedragsinzichten naar een activerende campagne. Geen zware beleidsverhalen, maar herkenbare en concrete hulpmiddelen, o.a.:

  • een duidelijke slogan: “Thuismonitoring. Met afstand de beste zorg.”
  • Een arts als ambassadeur om andere artsen mee te nemen. Verpleegkundigen die de kick-off begeleidden om andere verpleegkundigen te informeren.
  • infographics die laten zien hoe aanmelden écht werkt (zonder handleiding van 20 pagina’s)
  • Een visual die het nieuwe gewenste gedrag laat zien en het gebruik van de tool stimuleert zonder de klantvriendelijkheid te verliezen
  • kleine, tastbare grappige reminders op de werkvloer
  • en een mobiele kar die de afdelingen opging waarmee zorgprofessionals via een zwevende tablet letterlijk konden ervaren wat de patiënt thuis ziet

Geen e-learning. Geen verplichte sessies. Wel gesprekken op de werkvloer, tijdens het werk, met ruimte voor vragen en twijfel.

Wat leverde het op?

De cijfers laten een duidelijke stijging zien in het aantal patiënten dat via thuismonitoring werd begeleid. Maar minstens zo belangrijk:

  • het Virtueel Zorgcentrum (thuismonitoringsteam) werd zichtbaarder,
  • zorgprofessionals wisten beter wat er mogelijk was,
  • en het gesprek over digitale zorg werd normaler.

En ja — ook wij leerden weer bij. Bijvoorbeeld dat timing ertoe doet (hint: starten net voor de zomer is niet ideaal) en dat je artsen echt op een andere manier moet betrekken dan verpleegkundigen. En dat maatwerk altijd nodig is. Geen quick fixes dus.

De belangrijkste les? Zorgprofessionals willen best veranderen. Echt.
Maar alleen als het logisch voelt, als ze het snappen, als het past in hun werk en niet nóg iets extra’s vraagt.

Wil je digitale zorg opschalen?
Begin dan niet bij de technologie.
Begin bij de mens en het gedrag. (En wees niet bang om het ook een beetje leuk te maken!)

Dit programma werd gefinancierd met een Europese subsidie uit het programma Healthchain.
In samenwerking met OostNL, Rijnstate en Ontwerpwerk.