Stop met motiveren. Start met opruimen.
We organiseren inspiratiesessies. We maken veranderplannen. We starten leiderschapsprogramma’s. We praten over werkplezier. We klagen over de traagheid van digitale transformatie. En ondertussen moet een verpleegkundige drie keer inloggen om één meting vast te leggen. We proberen motivatie toe te voegen, terwijl de motivatie dagelijks weglekt.
Volgens Sven Gall is de grootste meest duurzame motivatie het dagelijkse werk van de professional. Maar wel onder de voorwaarde dat: het werk logisch is, alle systemen meewerken, de processen kloppen en dat je je vak kunt uitoefenen zonder onnodige hobbels. Dán ontstaat motivatie vanzelf.
Maar waar veel zorgprofessionals dagelijks mee te maken hebben is:
– Dubbele registraties in verschillende systemen
– Werkdruk door inefficiëntie of niet goed werkende ICT
– Projecten die stapelen met steeds een nieuwe kick-off maar zelden een kick-aff
– Overleggen zonder besluit of inspraak
Frustratie sluimert. Zolang het “nog wel draait” wordt frustratie verdrongen.
Pas bij verandering of druk komt onderliggende irritatie naar boven. In tijden van drukte daalt ons geduld. Misschien is de vraag niet hoe we mensen meekrijgen in de digitale transformatie maar hoe we morgen aandacht hebben voor hun dagelijkse ergernissen? Mensen zijn misschien niet zozeer verandermoe, maar (energie-) verspillingsmoe? Ik ben dol op innovatie en technologie, maar er moet wel een gezonde landingsbodem zijn waarin geen motivatie verspild wordt.
Wat mij betreft is maart dan ook een mooie maand voor de grote schoonmaak.
Loop een dag mee op de werkvloer of ga als leidinggevende met je team in gesprek:
– Wat kan weg? Waar kunnen we mee stoppen?
– Wat kan eenvoudiger? Waar ervaren we ‘gedoe?’
– Wat doen we omdat we het altijd zo deden?
– Welke rapportage leest niemand?
– Welk overleg kan korter of anders?
Verzamel een maand lang frustraties op een klaagmuur (buiten het zicht van cliënten/patiënten 😉). Laat de azijnpisser in je team helemaal uit zijn plaatje gaan. Nu mag het!
Het vraagt moed om te schrappen. Om te stoppen met stapelen.
Als het dagelijks werk echter logisch, soepel en betekenisvol verloopt, ontstaat intrinsieke motivatie vanzelf. En dan is er meer ruimte in het hoofd, meer vergevingsgezindheid voor iets dat niet meteen perfect loopt, meer vitaliteit, meer balans en minder weerstand.
Meer hierover vind je in mijn boek Lieve Mon@ over digitaal leiderschap. Ook bespreek ik dit thema met een theatrale knipoog in mijn nieuwe lezing ‘Kappen nou!’ over het belang van stoppen met dingen en in de trainingen Digitaal Leiderschap.
